ارنست همينگ وی، نويسنده شهير امريکا، مجذوب زيبايی کوه کليمانجارو در افريقا شده بود. قله پوشيده از برف اين کوه، 5895 متر بالای تانزانيای گرم و حاره ای قرار دارد. همينگ وی نوشته است:" به گستردگی جهان، بزرگ، مرتفع و سفيدی غير قابل باوری که درون خورشيد جای دارد." اما اين شگفتی طبيعت به خطر افتاده است. هر سال برف کمتری وجود دارد. دانشمندان می گويند طی 15 سال برف های کليمانجارو آب خواهد شد. |  |
فقط کليمانجارو نيست که به خطر افتاده است. يخچال ها و يخ های قطب روز به روز ذوب می شوند. سخره های مرجانی با گرم شدن آب دريا می ميرند. درياچه ها و رودخانه ها در مناطق سردسير ديرتر يخ می زنند و هرسال زودتر آب می شوند و در نتيجه، چرخه زندگی گياهان و جانوران بومی را به هم می ريزند. چه عاملی باعث اين آشفتگی ها در طبيعت شده است؟ در گزارش مرکز بين المللی تغيرات آب و هوا( IPCC ) ،که در سال 2001 منتشر شد، آمده است که جهان در حال گرم شدن است. ميانگين دما طی قرن گذشته 17- درجه سانتی گراد بوده و دهه 1999 گرم ترين دهه بوده است. پژوهشگران اين مرکز پيش بينی کرده اند که تا سال 2100 ميانگين دمای زمين بين 38/16- و12- خواهد بود. يک يا دو درجه ممکن است تغيير اندکی به نظر برسد، اما پيامد های آن می تواند هولناک باشد. همان طور که يخچال ها و يخ ها قطب آب می شوند، نواحی ساحلی پايين دست مانند لوئيزيانای جنوبی و فلوريدا در امريکا، ونيز در ايتاليا و بخش هايی از هندوستان و مصر با سيل رو به رو می شوند يا زير آب می روند. دماهای بالا می تواند باعث خشکی گسترده و طوفان های شديد در سراسر دنيا شود. | پنگوئن های قطب روی لايه های نازکی از يخ به سر می برند. گرم شدن جهان باعث ذوب شدن روز افزون اين يخ ها شده و جمعيت پنگوئن ها را نيز کاهش داده ا ست. |
گلخانه جهانی دانشمندان می دانند برخی از تغييرات آب و هوای زمين طبيعی اند. سياره ما چند عصر يخبندان و نيز چند دوره گرم و خشک را پشت سر گذاشته است. اما بيشتر اقليم شناسان معتقد اند روند کنونی گرم شدن زمين نتيجه برخی فعاليت های بشری است. هر زمان که بنزين و گازوئيل در خودروها و زغال سنگ برای توليد برق در نيروگاه ها می سوزد، دی اکسيد کربن( CO 2 ) و گازهای ديگری به اتمسفر آزاد می شود. اين گازها پتوی مه گونه ای را به دور زمين تشکيل می دهند. مقدار معينی از اين گازها بی خطر است زيرا مانع سرد شدن بيش از اندازه زمين می شود- درست مانند گلخانه ای که اجازه ورود پرتوهای گرما بخش و نورانی خورشيد را می دهد و تا اندازه ای مانع خروج گرما می شود. اما اکنون اين پتو خيلی ضخيم شده است. گرمای زيادی نزديک سطح زمين به دام می افتد. اين " اثر گلخانه ای " باعث گرم شدن جهان شده است. اين مشکل بدتر هم شده است زيرا انسان ميليون ها درخت را که CO 2 از اتمسفر جذب می کنند، قطع کرده است. | اين ميمون در موج گرمای سال 1998 دهلی نو، برای نوشيدن آب خم شده است. هندوستان طی پنجاه سال اخير چنين موج گرمايی را تجربه نکرده بود. بيش از 2500 نفر تسليم گرما شدند و جان باختند. |
خارج شدن از يک برنامه بزرگ امريکا بزرگ ترين توليد کنند CO2 است. گرچه اين کشور کاشانه فقط 4% جمعيت جهان است، 25% کل گازهای گلخانه ای را توليد می کند. رئيس جمهور فعلی اين کشور، جورج بوش، زمانی قول داده بود که به مبارزه با گرم شدن جهانی کمک کند. اما اکنون تصميم گرفته است از توافقنامه بين المللی ،که می خواهد اين مشکل را مهار کند، حمايت نکند. پيمان نامه کيوتو محدوديت های خاصی برای مقدار گازهای گلخانه ای که يک کشور ممکن است به اتمسفر آزاد کند، در نظر گرفته است. بيل کلينتون، رئيس جمهور پيشين امريکا، از اين پيمان حمايت کرده بود. اما بوش معتقد است اين پيمان نامه برای امريکا بسيار هزينه بر است. شرکت های بزرگ بايد اين محدوديت ها را بپذيرند. بوش می گويد:" ما هر کاری را که به اقتصادمان آسب برساند، انجام نمی دهيم." گروهای حامی محيط زيست موضع بوش را به شدت محکوم کرده اند. برخی حتی از مردمان سراسر جهان خواسته اند با نخريدن فراورده های نفتی از شرکت های آمريکايی نگرانی خود را نشان دهند. دولت هايی که پيمان نامه کيوتو را پذيرفته اند، پيمان نامه ای که پس از 9 سال گفت و گو و تبادل نظر تهيه شد، می توانند در اين زمينه نقش تعيين کننده ای ايفا کنند. برای اين که پيمان نامه اثر خود را برجای گذارد، بايد 55 کشور آن را بپذيرند. کشورهای زيادی اين پيمان نامه را پذيرفته اند. به تازگی روسيه نيز به جمع آنها پيوسته است. اما دولت امريکا همچنان از امضا کردن آن سر باز زده است . جهان داغی روند گرم شدن جهانی را حس می کند. آيا امريکا به توقف اين روند کمک خواهد کرد؟ ما چه کار می توانيم بکنيم؟ در اين جا چند کار ساده پيشنهاد می شود که شما و خانواده تان با رعايت آنها می توانيد اين روند را معکوس کنيد: • تنبلی را کنار بگذاريد. هر چه قدر امکان دارد پياده روی و دوچرخه سواری را جايگزين رانندگی کنيد. ميانگين کاهش سالانه CO 2 برای هر گالن بنزينی که مصرف نشود: 10 کيلوگرم • برنامه های بازيافت کاغذ را جدی بگيريد. از مصرف بيهوده کاغذ بپرهيزيد و برای همه گير شدن برنامه های بازيافت کاغذ تلاش کنيد. ميانگين کاهش سالانه CO2 برای هر يک کيلوگرم کاغذ بازيافتی: 4کيلو گرم • محل سکونت خود را بهبود بخشيد. نزديک خانه تان درخت بکاريد. آنها CO 2 از هوا جذب می کنند و O 2 پس می دهند. ميانگين کاهش سالانه : حدود 225 کيلوگرم • دمای مناسب را حفظ کنيد. اتاق ها را بيش از اندازه گرم يا سرد نکنيد. درجه تنظيم کننده دما را در زمستان اندکی پايين تر و در تابستان اندکی بالاتر قرار دهيد. ميانگين کاهش سالانه: حدود 225 کيلوگرم برای هر درجه سانتی گراد. • به عايق گذاری ساختمان اهميت بدهيد. خانواده شما برای ثابت ماندن دمای درون ساختمان می تواند ديوار ها و سقف را عايق گذاری کند. ميانگين کاهش سالانه: بيش از 900 کيلوگرم • با بنزين خداحافظی کنيد. اگر خانواده شما می خواهد خودرو جديدی بخرد، به آنان توصيه کنيد خودرويی بخرند که هر 50 کيلومتر يک گالن سوخت مصرف می کند. ميانگين کاهش سالانه: حدود 1134 کيلوگرم اگر خودروی جديد به ازای هر گالن 16 کيلومتر از خودروی قديمی بيشتر پيش رود. منبع: Ritu Upadhyay, Time For Kids, April 27, 2001 WORLD REPORT EDITION WEBLINKS• Kyoto Protocol • Intergovernmental Panel on Climate Change IPCC • United Nations Environment Programme • Global Warming, US Environmental Protection Agency • UK Meteorological Office • Extreme weather, UK Met Office • Climate change, Friends of the Earth • Climate, Greenpeace International • Worldwatch Institute | 
