بيشتر سلولهاى تخصص يافتهى انسان اگر آسيب سختى ببينند يا بيمار شوند، نميتوانند با فرايندهاى طبيعى جايگزين بشوند. از سلولهاى بنيادى براى پديد آوردن سلولهاى تخصص يافتهى سالم و کارآمد ميتوان بهره گرفت و اين سلولها را جايگزين سلولهاى آسيب ديده يا بيمار کرد. جايگزين کردن سلولهاى بيمار با سلولهاى سالم را سلولدرمانى مينامند و مانند فرايند جايگزين کردن اندام است؛ البته، در اينجا به جاى اندام تنها از سلولها بهره ميگيرند. برخى بيماريها و آسيبها را ميتوان با جايگزين اندام سالمى درمان کرد، اما اندوختهى اندامها اهدايى بسيار اندک است. سلولهاى بنيادى ميتوانند سرچشمهى جايگزين و نوشدنى از سلولهاى تخصصيافته باشند. بهتازگى، پژوهشگران بهرهگيرى از سلولهاى بنيادى جنينى و بالغ را به عنوان خاستگاه گونههاى سلولى تخصصيافته، مانند سلولهاى عصبى، سلولهاى ماهيچهاى، سلولهاى خون و سلولهاى پوست، برسى ميکنند تا آنها را براى درمان بيماريهاى گوناگون به کار برند. براى مثال، در بيمارى پارکينسون، سلولهاى بنيادى ممکن است براى پديدآوردن گونهى ويژهاى از سلولها عصبى، سلولهايى که دوپامين آزاد ميکنند، به کار آيند. اکنون در ميدان نظر، اين سلولهاى عصبى را ميتوان در بدن بيمار کار گذاشت و آنها در آنجا شبکهى عصبى را در بخش آسيبديده از نو سيمکشى خواهند کرد و کارکرد آن بخش را به آن بازميگردانند و بنابراين، بيمار را درمان ميکنند. منبع: International Society for Stem Cell Research (ISSCR) | 
