بيشتر سلولهاي تخصص يافتهي انسان اگر آسيب سختي ببينند يا بيمار شوند، نميتوانند با فرايندهاي طبيعي جايگزين بشوند. از سلولهاي بنيادي براي پديد آوردن سلولهاي تخصص يافتهي سالم و كارآمد ميتوان بهره گرفت و اين سلولها را جايگزين سلولهاي آسيب ديده يا بيمار كرد. جايگزين كردن سلولهاي بيمار با سلولهاي سالم را سلولدرماني مينامند و مانند فرايند جايگزين كردن اندام است؛ البته، در اينجا به جاي اندام تنها از سلولها بهره ميگيرند. برخي بيماريها و آسيبها را ميتوان با جايگزين اندام سالمي درمان كرد، اما اندوختهي اندامها اهدايي بسيار اندك است. سلولهاي بنيادي ميتوانند سرچشمهي جايگزين و نوشدني از سلولهاي تخصصيافته باشند. بهتازگي، پژوهشگران بهرهگيري از سلولهاي بنيادي جنيني و بالغ را به عنوان خاستگاه گونههاي سلولي تخصصيافته، مانند سلولهاي عصبي، سلولهاي ماهيچهاي، سلولهاي خون و سلولهاي پوست، برسي ميكنند تا آنها را براي درمان بيماريهاي گوناگون به كار برند. براي مثال، در بيماري پاركينسون، سلولهاي بنيادي ممكن است براي پديدآوردن گونهي ويژهاي از سلولها عصبي، سلولهايي كه دوپامين آزاد ميكنند، به كار آيند. اكنون در ميدان نظر، اين سلولهاي عصبي را ميتوان در بدن بيمار كار گذاشت و آنها در آنجا شبكهي عصبي را در بخش آسيبديده از نو سيمكشي خواهند كرد و كاركرد آن بخش را به آن بازميگردانند و بنابراين، بيمار را درمان ميكنند. منبع: International Society for Stem Cell Research (ISSCR) | 
