زمین‌لرزه‌ای كه در مارس 2005 میلادی، 839 نفر را در جزیره‌های غرب سوماترا در اندونزی به كام مرگ فرو برد، بزرگترین مرگ توده‌ای مرجان‌ها را نیز به همراه داشت.

  در مارس 2007، گروهی از كارشناسان حفاظت از حیات وحش اندونزی و كارشناسان استرالیایی مركز پژوهشی صخره‌های مرجانی، وضعیت 35 جایگاه مرجانی را در 600 كیلومتر از ساحل پیرامون جزیره‌ی سیمولو و همسایگانش، بررسی كردند. آن‌ها گزارش كردند كه نزدیك 400 كیلومتر از صخره‌های مرجانی بین 80 تا 120 سانتی متر بالا آمده‌اند و بیشتر مرجان‌ها را در معرض هوا گذاشته‌اند. عرض صخره‌های مرجانی كه در معرض قرار گرفته‌اند، از 10 متر تا 500 متر است.  استوارت كمبل از كارشناسان حیات وحش اندونزی می‌گوید:"مرگ توده‌ای به این اندازه و مقیاس به ندرت مشاهده شده است." این گروه اكنون در نظر دارند با تصویرهای ماهواره‌ای برآورد دقیقی از مساحت صخره‌های مرجانی در معرض قرار گرفته به دست آورند.

  با وجود این، خبرهای خوشایندی هم وجود دارد. از جمله این كه مرجان‌ها در نواحی از اقیانوس ساكن می‌شوند كه در اثر بالا آمدن كف اقیانوس، عمق كمتری پیدا كرده‌اند و قابل سكونت‌تر شده‌اند. آندرو بیرد، كارشناس استرالیایی می‌گوید:"در این نواحی تجدید قوای بسیار فعالی در گونه‌های بسیاری دیده می‌شود كه در جریان بالا آمدن زیان دیده‌اند." این ناحیه به دانشمندان بینش بی‌مانندی می‌دهد كه چگونه یك مرجان پس از یك آشفتگی شدید بهبود می‌یابد.

  این بررسی تازه برای نخستین بار نشان داده است كه ستاره‌ی دریایی تاج خاردار (Acanthaster planci)، كه صخره‌های مرجانی را در بخش‌های دیگر جهان نابود كرده است، باعث آسیب گسترده به صخره‌های مرجانی اندونزی شده است. در بیشتر جایگاه‌های مرجانی پیرامون جزیره‌های بنیاك، ستاره‌های دریایی تقریبا نیمی از همه‌ی كلنی‌های مرجان آكروپورا را نابود كرده‌اند.  این كشف به این معناست كه برخی از مرگ و میرهای توده ای مرجان‌ها در اندونزی كه به عوامل دیگری مانند خاكستر آتش سوزی‌ها جنگل‌ها نسبت داده می‌شد، ممكن است به ستاره‌های دریایی مرتبط باشد.

  منبع:

  Young Emma, Indonesian earthquake lifted coral to its death, NewScientist.com news service , 13:11 13 April 2007