بچه‌ها می‌توانند در جريان بازی‌های روزانه خود مهارت‌های علمی را نيز بياموزند: مشاهده کردن، شناسايی کردن. البته برای پاسخ‌گويی به همه‌ی پرسش‌های آنان به فراگيری موضوع‌های گوناگون نياز نداريد. فقط کافی است در شور و شوق آنان برای کشف کردن شريک شويد، آنان را تشويق و ترغيب کنيد و کمک کنيد به ارزش فرايند يادگيری پی ببرند. در اين جا چند راهکار پيشنهاد می‌شود که در کنار چند آزمابش ساده و بسيار کم هزينه کنجکاوی طبيعی فرزندان شما را تقويت می‌کنند.

   يک مرکز علمي درست کنيد

  ابزارهای لازم برای کندوکاو را فراهم آوريد؛ يک ذره بين، يک منشور، يک خط کش و متر، ترازوی خانگی و چند ظرف پلاستيکی ابزارهای مناسبی هستند. سپس از چيزهای پيرامونتان مانند سنگ، دانه‌های گياهان، روزنامه و ماسه به مجموعه بيفزاييد تا بررسی شوند. دفترچه‌ی يادداشت را فراموش نکنيد. برای بررسی ماشين‌های ساده، ابزارهايی مانند قفل و کليد، قند شکن، پيچ و مهره، آچار و پيچ گوشتی را به آن‌ها بيفزاييد. بچه‌ها دوست دارند دستگاه‌های از کار افتاده را از هم بازکنند. بنابراين، يک ساعت قديمی، عروسک کوکی، تلفن قديمی يا هر چيز ديگری را که به تعمير آن اميدی نداريد، در مرکز علمی بگذاريد.

   آب بازی کنيد

  بازی با آب فرصت‌های نامحدودی برای کشف و معرفی مفاهيمی مانند چگالی، حجم و روابط علت و معلول فراهم می‌کند. يک شيشه مربا را پراز آب کنيد. سپس از فرزندتان بخواهيد بررسی کند چه چيزهايی در آب حل می‌شوند، چه چيزهايی برسطح آن شناور می‌مانند و چه چيزهايی در آن فرو ميروند. به او نشان دهيد که چرا آب و روغن با هم مخلوط نمی‌شوند؛ مقداری روغن نباتی مايع و زرد رنگ در حجمی برابر مخلوط کنيد. وقتی اين مخلوط را هم می‌زنيد، چند لحظه‌ای به رنگ سبز ناپديد می‌شود. حالت‌های مختلف آب ( جامد،مايع و گاز)را بررسی کنيد.

  بچه ها را در آشپزی مشارکت دهيد

  هنگامی که آشپزی می‌کنيم، تغييرهای شيميايی و فيزيکي پيش چشمانمان رخ می‌دهند. افزودن مخمر به آب، افزودن نشاسته به غذا برای قوام گرفتن آن وحتی هم زدن غذا در حين رنگ دهی به آن، می‌توانند باعث بهت و شگفتی شوند و کودک را به نظر دادن و پرسيدن ترغيب کنند. ساختار برنامه‌های آشپزی مانند آزمايش‌های واقعی است. بنابراين، فرزند شما می‌تواند پيش‌بينی کند، بيازمايد، مشاهده کند، مقايسه کند و به نتايجی دست يابد. نموداری از مراحل اين فرايند تهيه کنيد و به ديوار بچسبانيد تا او بتواند ارتباط اين مراحل (از يک فرضيه تا يک نتيجه) را ببيند. اين کار شما را با چگونگی فکر کردن او آشنا می‌کند.

  حواس بچه ها را به کار گيريد

  موادی که بو و طعم يا بافت جالبی دارند مثل مرکبات، پودر قهوه، صابون معطر و برگ درختان، جمع آوری کنيد و از فرزندتان بخواهيد که آن ها را فقط با استفاده از دستان يا بينی خود شناسايی کند. صداهاي گوناگون را ضبط کنيد و از او بخواهيد بگويد آن صداها مربوط به چه هستند. با پرسش‌های گوناگون او را به اندرشيدن و کنجکاوی وا داريد. برای مثال، در خانه‌ی ما چه صداهای مختلفی را می‌توانی تشخيص دهي؟ در اتاق پذيرايی چه صداهايی را می‌شنوي؟ چه صداهايی را بايد تقويت کنيم تا به راحتی بشنويم؟ برای ساير حس‌ها نيز می‌توان برنامه‌های جالبی ترتيب داد.

  شرکت کردن در برنامه علم آموزی بچه‌ها، آنان را تشويق می‌کند تا پرس و جو ها و پژوهش‌های خود را جدی بگيرند و به دنبال پيدا کردن پاسخ آن‌ها باشند. شما با استفاده از وسايل ساده و مقداری آگاهی نسبت به شيوه کار، می‌توانيد درب آزمايشگاه هيجان انگيزی را به روی آنان بگشاييد که دانشمندان کوچکتان بتوانند در آن پژوهش کنند و به پاسخ پرسش‌هايی دست يابند که در واقع برای آنان جالبند و شما فقط نظاره گر آن باشيد که اين پژوهش‌ها به کجا می انجامند. به زودی شما خواهيد ديد همان گونه که مهارت‌های فرزندانتان در حل مسائل عميق‌تر می‌شود، او نظرهايش را به شيوه‌های جديد و گوناگونی سازمان می‌بخشد.
منبع :

 www.discoveryschool.com