اَبدال الاَدوية رساله‌اي كوتاه اما بسيار مهم درباره‌ي داروهاي جايگزين نوشته‌ي ابو بكر محمد بن زكرياي رازي پزشك و دارو شناس پرآوازه‌ي ايراني است. اين رساله به رغم مختصر بودن، كاربردي به مراتب بيشتر از رسائل مشابه داشته و داروشناسان بسياري از ابوريحان در غرب جهان اسلام گرفته تا ابن جزار در افريقيه (تونس)، ابن سمجون در اندلس و ابن بيطار در اندلس و مصر و شام از اين رساله بهره برده‌اند.

حسين پژمان بختياري(۱۲۷۹-۱۳۵۳) از نويسندگان و شاعران سال‌هاي پاياني دوره‌ي قاجار و‌ آغاز دوره‌ي پهلوي است. مادرش از نوادگان قائم‌مقام فراهاني و پدرش از بزرگان مشروطه‌خواه بود و به نظر مي‌رسد اين دو نقش چشمگيري در عشق پژمان به ميهن و فرهنگ ايراني داشته‌اند. او شعر «مهر ايران‌زمين» را در سال 1320 به هنگامي سرود كه سرزمين ما زير چكمه‌هاي بيگانه‌هاي روس و انگليس رفته بود. 

همه‌ي ما تجربه‌هايي داريم كه در خاطرمان مي‌ماند و گاهي بيان آن‌ها براي ديگران آموزنده است. شما مي‌توانيد اين گونه تجربه‌ها را به صورت يادداشت روايي بنويسيد و منتشر كنيد. اين يادداشت‌ها بيشتر به صورت يك داستان كوتاه نوشته مي‌شوند. بنابراين، به مانند يك داستان بايد فراز و فرود داشته باشند و با شرح گام به گام ماجرايي گيرا و شنيدني، خواننده را به نتيجه‌گيري مورد نظر برسانند.

 از آغاز امپراتوري هخامنشيان در 550 پيش از ميلاد تا زماني دراز، ايران همواره نمايانگر نيرويي بزرگ و اثرگذار در غرب آسيا بوده و فرهنگي گيرا و ديرپاي آن تا دورترين جزيره‌هاي شرق آسيا رخنه كرده است. از سال‌هاي دور پژوهشگران ژاپني كه در جست و جوي ريشه‌ي اصلي فرهنگ مردم ژاپن بودند، توجه خودشان را به سوي غرب قاره‌ي آسيا گرداندند و ريشه‌ي برخي از ويژگي‌هاي فرهنگي و تمدني خود را در ايران يافتند.

پرويز ناتل خانلري(1369-1292)، استاد زبان و ادبيات فارسي، شاعر، مترجم، سردبير مجله‌ي سخن و از مردان فرهنگ‌ساز تاريخ معاصر ايران بود. شعر عقاب او از شاهكارهاي ماندگار شعر معاصر و نوشته‌ها و يادداشت‌هايش از برجسته‌ترين نمونه‌هاي نثر روان و سازمان‌يافته‌ي معاصر به شمار مي‌آيد. او با بنيان‌گذاري و مديريت بنياد فرهنگ ايران نقش چشمگيري در معرفي آثار دانشي و ادبي بزرگان تاريخ ايران و اسلام داشت.

غزاله دختر با استعداد كلاسم را همراه با چند شاگرد ديگر به اتاق خانم مدير فرستادم كه كارهاي هنريشان را ببيند و اگر خوشش آمد، تشويقشان كند. دقيقه‌ها گذشت. بچه‌ها برنگشتند. دلم شور افتاد. با خودم گفتم شايد خانم مدير كارهاي بچه‌ها را پسنديده و آن‌ها را به گفت و شنود گرفته است. خودم را با دانش‌آموزان ديگر مشغول كردم. سعي كردم غزاله و بچه‌هاي همراهش را از ياد ببرم. درسم داشت تمام مي‌شد.

گزنوفون، سردار و نويسنده‌ي يوناني، كتابي به نام كورش‌نامه نوشت تا در كنار گزارش زندگي كورش بزرگ و پيشرفت امپراتوري ايرانيان، هم‌ميهنان خود را با شيوه‌ي زندگي ايرانيان آشنا كند. به گفته‌ي تالبوت، مترجم كتاب كوروش‌نامه به زبان فرانسه، گزنفون علايق خانوادگي را نهايت و غايت آروزهاي قهرمانان خود قرار داده است و براي مثال رويدادي را از گزارش گزنوفون يادآور مي‌شود كه نشان‌دهنده‌ي جايگاه خانواده نزد ايرانيان است.