بي‌گمان هر اندازه كه بتوانيم از به كارگيري مواد شيميايي در زندگي خود پرهيز كنيم يا از رها شدن اين گونه مواد در طبيعت جلوگيري كنيم، به سلامت خود و محيط زيست كمك كرده‌ايم. اما به نظر مي‌رسد در كنار اين راهكارهاي پيش‌گيرانه، كه تا كنون كارآمدي چشمگيري از خود نشان نداده‌اند، بايد به راه‌هاي پيشگيرانه‌ي كارآمدتري نيز بيانديشيم كه دگرگوني در شيوه‌ي ساختن مواد شيمايي يكي از اين راه‌هاست.

چگونه مي‌توان موادي را كه سست و شكننده‌اند به موادي سخت و نيرومند دگرگونه كرد؟ با گزينش آميزه‌اي درست از فلزها، رشته‌ها، پلاستيك و سراميك مي‌توانيد به ماده‌ي مورد نظر خود دست پيدا كنيد. دانشمندان علم مواد اين مخلوط را چندسازه(composite) مي‌نامند. ما نه تنها در جهان چندسازه زندگي مي‌كنيم، بلكه خود نيز به گونه‌اي چندسازه هستيم. گياهان، جانوران و حشره‌هايي كه پيرامون ما زندگي مي‌كنند نيز چندسازه‌ هستند.

فيزيك‌دانان آلماني ماده‌اي توليد كرده‌اند كه از الماس سخت‌تر است. آنان ماده‌ي جديد را با  قرار  دادن مولكول‌هاي 60كربني در فشار شديد، به دست آوردند.  انتظار مي‌رود اين شكل جديد از كربن، كه نانوميله‌هاي الماسي مجتمع‌شده نام گرفته است، كاربردهاي صنعتي فراواني پيدا كند.