دارالفنون يكي از كهن‌ترين بنيادهاي آموزشي نوين ايران است كه به كوشش اميركبير بنيان‌گذاري شد. كار آموزشي اين بنياد در سال 1268 قمري/1231 خورشيدي/1851 ميلادي، سيزده روز پيش از كشته شدن آن مرد بزرگ با هفت نفر آموزگار اتريشي و چند مترجم، كه از ميان دانش‌آموخته‌هاي فرستاده شده به فرانسه برگزيده شده بودند، آغاز شد. دانش‌آموخته‌هاي دارالفنون، در دگرگون كردن چهره‌ي بازمانده از تمدن ايران، گسترش دانش در ايران و هم‌چنين در انقلاب مشروطه، نقش چشم‌گيري داشتند.

دانشگاه به معناي جاي دانش است و به بنيادي گفته مي‌شود كه آموزش پايه‌هاي برتر رشته‌هاي گوناگون دانش در آن انجام مي‌شود. دانشگاه شاخه‌هايي به نام دانشكده دارد كه هر كدام به آموزش يكي از رشته‌هاي فني، علوم‌پايه، علوم انساني، هنر يا پزشكي مي‌پردازد. نخستين دانشگاه‌ها از مدرسه‌هايي به وجود آمدند كه بيش‌تر در يك يا دو رشته به آموزش دانش‌پژوهان مي‌پرداختند. كهن‌ترين اين مدرسه‌ها در ايران و سرزمين‌هاي اسلامي پديد آمدند و الگويي براي مدرسه‌هاي ماننند خود در اروپا شدند. 

دانش‌نامه يا فرهنگ‌نامه، كه به عربي به آن دايره ‌المعارف مي‌گويند، نام عمومي كتاب‌هاي مرجعي است كه دانستني‌ها و مفاهيم يك يا چند رشته از دانش‌هاي بشري را در خود دارند. گويا چيني‌ها نخستين مردماني هستند كه به نگارش دانش‌‌نامه روي آوردند. دينكرت را مي‌توان نمونه‌اي از يك دانش‌نامه‌ي ديني ايراني كهن دانست. با اين همه، نگارش دانش‌نامه در دوره‌ي اسلامي به اوج خود رسيد و آثاري چون مفاتيح‌العلوم، دانش‌نامه‌ي علايي، جامع ‌العلوم فخر رازي و نفائس الفنون آملي از شناخته‌شده‌ترين آن‌هاست.

علي‌اكبر دهخدا، ميرزاعلي‌اكبرخان قزويني، نويسنده، شاعر، پژوهشگر، لغت‌شناس و از آزادي‌خواهان دوران مشروطه، كه طي 45 سال كوشش پي‌گيرانه توانست بزرگ‌ترين گنجينه‌ي لغت‌شناسي فارسي را با نام لغت‌نامه گرد آورد. او در مدرسه‌ي علوم سياسي با دانش سياسي آشنا شد و نوشته‌هايي را با عنوان چرند و پرند در روزنامه‌ي صوراسرافيل منتشر مي‌كرد. پس از جنگ جهاني اول، كار سياسي را كنار گذاشت و كار گردآوري لغت را آغاز كرد. امثال و حكم و تصحيح چند ديوان از شاعران بزرگ از ديگر آثار اوست.

ديابت شيرين يا مرض قند، گونه‌اي نارسايي در سوخت و ساز مواد قندي است كه در پي كاهش توانايي بدن در ساختن يا پاسخ دادن به هورمون انسولين به وجود مي‌آيد و با افزايش قند گلوكز در خون همراه است. بخش از گلوكز زيادي از راه ادرار به بيرون راه مي‌يابد، اما بيشتر آن در خون مي‌ماند و به بافت‌ها و اندام‌هاي گوناگون، مانند شبكيه‌ي چشم، كليه‌ها، پوست و رگ‌ها آسيب مي‌رساند. امروزه اين آسيب‌ها را با تزريق انسولين يا قرص‌هاي كاهنده‌ي قند خون كاهش مي‌دهند.

ديوار برلين ديواري بود كه شهر برلين را از سال 1961 تا 1989 ميلادي به دو بخش شرقي و غربي جدا كرده بود. آن ديوار كه نماد جنگ سرد به شمار مي‌رفت، در پاسخ به فرار نزديك 5/2 ميليون نفر از آلمان شرقي به آلمان غربي بين 1949 تا 1961 ، به فرمان خروشچف ، دبير اول حزب كمونيست و نخست وزير اتحاد جماهير شوروي ، ساخته شد. بر بالاي آن ديوار بلند يتوني سيم خاردار كشيده شده بود و از برج‌هاي نگهباني به شدن از آن نگهباني مي‌شد. دروازه‌هاي آن ديوار سرانجام در سال 1989 باز شد و چندي نگذشت كه كشور آلمان بار ديگر يكپارچه شد.