يخچال‌هاي جنوب گرينلند در حال ذوب شدن و جابه‌جايي هستنند. در حقيقت، يخ‌چال كانگردلاگسوك( Kangerdlugssuaq ) از سال 1996 تا 3ال 2005 حدود 14 كيلومتر در سال جابه‌جا شده است؛ يعني تندترين اندازه‌ي جابه‌جايي براي يك يخ‌چال در جهان. بر اساس يك برسي تازه، همه‌ي يخچال‌هاي ساحلي گرينلند چنين سرعتي را تجربه كرده‌اند يا به زودي تجربه خواهند كرد. بنابراين، پيش‌بيني مي‌شود كه يخ‌هاي گرينلند بيش از آن‌چه انتظار مي‌رود، در بالا آمدن آب دريا سهيم خواهند شد.

اريك رينگتون( Eric Rignot )، يخچال‌شناس يكي از آزمايشگاه‌هاي ناسا مي‌گويد:" ساختن و ذوب كردن يك ورقه يخ، زمان زيادي مي‌خواهد، اما يخ‌چال‌ها به تندي به تغيير دما پاسخ مي‌دهند. از اين رو، مي‌توان انتظار داشت كه گرينلند بيش از آن‌چه با مدل‌سازي‌هاي كنوني پيش‌بيني شده بود و با تندي بيش‌تري باعث افزايش سطح آب دريا خواهد شد."

رنگتون با همكاري پنيير كانگراتام( Pannir Kanagaratnam )، از دانشگاه كانزاس، روي داده‌هاي ماهواره‌اي يخچال‌هاي گرينلد كار مي‌كنند. ماهواره‌هاي جديد و شيوه‌هاي پژوهشي جديد به آن دو امكان داده است تا نشان دهند كه يخ‌چال‌ها با چه سرعتي جابه‌جا مي‌شوند، چه اندازه نازك شده‌اند و سنگ بستر زير آن‌ها چگونه است. پژوهشگران با برسي اين داده‌ها دريافته‌اند كه يخچال‌ها تندتر از آن‌چه پيش‌بيني شده بود، جابه‌جا مي‌شوند.

هم‌چنين، آنان تعيين كرده‌اند تنها طي 10 سال اندازه‌ي آب شيرين از دست رفته از همه‌ي يخچال‌ها از 90 كيلومتر مربع در سال به 224 كيلومتر مربع رسيده است؛ يعني بيش از دو برابر افزايش! رينگتون يادآور مي‌شود كه:" اندازه‌ي آب مصرف شده در لوس‌آنجلس طي سال حدود يك كيلومتر مربع است. بنابراين، 200 كيلومتر مربع، آب شيرين بسيار زيادي است كه از دست مي‌رود."

الگوهاي اقليمي كنوني جريان يخچال‌ها را در نظر نمي‌گيرند و بنابراين اثر ذوب شدن يخچال‌ها و را در برآوردهاي خود چندان اهميت نمي‌دهند. پژوهشگران يافته‌هاي خود را در مجله‌ي ساينس منتشر كرده‌اند. براساس داده‌هاي اقليمي، دماي گرينلند طي 20 سال گذشته 3 درجه‌ي سانتي‌گراد افزايش يافته است. ذوب شدن جابه‌جايي يخچال را روي سنگ بستر تسهيل كند؛ درست مانند روغن كه سطح چيزها را لغزنده مي‌كند. پژوهشگران با در نظر داشتن سرع بالاي ذوب شدن يخچال‌ها، محاسبه كردند كه گرينلند عامل 17 درصد افزايش سطح آب دريا در هر سال از مجموع 3 ميلي‌متر افزايش سالانه هستند.

اما گرينلند يك ورقه‌ي يخي دارد كه 7.1 ميلي‌متر مربع را پوشانده است؛ يعني مساحتي به اندازه‌ي مكزيك و در جاهايي ضخامت آن به 3 كيلومتر مي‌رسد. اگر همه‌ي آن ذوب شود آب اقيانوس‌ها را تا 7 متر بالا خواهدد آورد. البته اين رويداد به زودي رخ نخواهد داد. با وجود اين، رينگتون خاطر نشان مي‌كند:"نيمه‌ي جنوبي گرينلند به آن‌چه كه ما گرم‌شدن هوا مي‌ناميم واكنش داده است. نيمه‌ي شمالي منتظر است، اما فكر نمي‌كنم انتظار آن چندان به درازا بكشد."

منبع:

David Biello,Greenland's Glaciers: Melting and On The Move, Scientific Amrerican, February 17, 2006