زمين‌لرزه‌ای که در مارس 2005 ميلادی، 839 نفر را در جزيره‌های غرب سوماترا در اندونزی به کام مرگ فرو برد، بزرگترين مرگ توده‌ای مرجان‌ها را نيز به همراه داشت.

  در مارس 2007، گروهی از کارشناسان حفاظت از حيات وحش اندونزی و کارشناسان استراليايی مرکز پژوهشی صخره‌های مرجانی، وضعيت 35 جايگاه مرجانی را در 600 کيلومتر از ساحل پيرامون جزيره‌ی سيمولو و همسايگانش، بررسی کردند. آن‌ها گزارش کردند که نزديک 400 کيلومتر از صخره‌های مرجانی بين 80 تا 120 سانتی متر بالا آمده‌اند و بيشتر مرجان‌ها را در معرض هوا گذاشته‌اند. عرض صخره‌های مرجانی که در معرض قرار گرفته‌اند، از 10 متر تا 500 متر است.  استوارت کمبل از کارشناسان حيات وحش اندونزی می‌گويد:"مرگ توده‌ای به اين اندازه و مقياس به ندرت مشاهده شده است." اين گروه اکنون در نظر دارند با تصويرهای ماهواره‌ای برآورد دقيقی از مساحت صخره‌های مرجانی در معرض قرار گرفته به دست آورند.

  با وجود اين، خبرهای خوشايندی هم وجود دارد. از جمله اين که مرجان‌ها در نواحی از اقيانوس ساکن می‌شوند که در اثر بالا آمدن کف اقيانوس، عمق کمتری پيدا کرده‌اند و قابل سکونت‌تر شده‌اند. آندرو بيرد، کارشناس استراليايی می‌گويد:"در اين نواحی تجديد قوای بسيار فعالي در گونه‌های بسياری ديده می‌شود که در جريان بالا آمدن زيان ديده‌اند." اين ناحيه به دانشمندان بينش بی‌مانندی می‌دهد که چگونه يک مرجان پس از يک آشفتگی شديد بهبود می‌يابد.

  اين بررسی تازه برای نخستين بار نشان داده است که ستاره‌ی دريايی تاج خاردار (Acanthaster planci)، که صخره‌های مرجانی را در بخش‌های ديگر جهان نابود کرده است، باعث آسيب گسترده به صخره‌های مرجانی اندونزی شده است. در بيشتر جايگاه‌های مرجانی پيرامون جزيره‌های بنياک، ستاره‌های دريايی تقريبا نيمی از همه‌ی کلنی‌های مرجان آکروپورا را نابود کرده‌اند.  اين کشف به اين معناست که برخی از مرگ و ميرهاي توده اي مرجان‌ها در اندونزی که به عوامل ديگری مانند خاکستر آتش سوزی‌ها جنگل‌ها نسبت داده می‌شد، ممکن است به ستاره‌های دريايی مرتبط باشد.

  منبع:

  Young Emma, Indonesian earthquake lifted coral to its death, NewScientist.com news service , 13:11 13 April 2007