 حسين گلگلاب (1267-1363) از دانشآموختگان دارالفنون و استاد گياهشناسي دانشگاه تهران بود و نزد كلنل كاظم وزيري و علينقيخان وزيري موسيقي آموخت. هرچند ايشان پژوهشهاي ارزندهاي در زمينهي گياهشناسي انجام دادهاند، بيشتر براي سرودن «اي ايران» در ميان ايرانيان پرآوازه شدهاند. اين ترانه در روزهايي سروده شد كه ايران در جريان جنگ جهان دوم در اشغال نيروهاي بيگانه بود و روح الله خالقي(1285-1344) در فضايي حماسي و در آواز دشتي روي اين شعر آهنگ ساخت. گفته ميشود كه وي ملودي پايهي كار را از برخي نغمههاي موسيقي بختياري گرفته است.
اي ايران اي ايران اي مرز پر گهر اي خاكت سرچشمه هنر دور از تو انديشهي بدان پاينده ماني تو جاودان اي دشمن ار تو سنگ خارهاي من آهنم جان من فداي خاك پاك ميهنم مهر تو چون شد پيشهام دور از تو نيست انديشهام در راه تو كي ارزشي دارد اين جان ما پاينده باد خاك ايران ما سنگ كوهت دُرّ و گوهر است خاك دشتت بهتر از زر است مهرت از دل كي برون كنم بر گو بي مهر تو چون كنم تا گردش جهان و دور آسمان بپاست نور ايزدي هميشه رهنماي ما است مهر تو چون شد پيشهام دور از تو نيست انديشهام در راه تو كي ارزشي دارد اين جان ما پاينده باد خاك ايران ما اي ايران اي خرم بهشت من روشن از تو سرنوشت من گر آتش بارد به پيكرم جز مهرت بر دل نپرورم از آب و خاك و مهر تو سرشته شد گلم مهر اگر برون رود تهي شود دلم مهر تو چون شد پيشهام دور از تو نيست انديشهام در راه تو كي ارزشي دارد اين جان ما پاينده باد خاك ايران ما |