 حسين گلگلاب (1267-1363) از دانشآموختگان دارالفنون و استاد گياهشناسى دانشگاه تهران بود و نزد کلنل کاظم وزيرى و علينقيخان وزيرى موسيقى آموخت. هرچند ايشان پژوهشهاى ارزندهاى در زمينهى گياهشناسى انجام دادهاند، بيشتر براى سرودن «اى ايران» در ميان ايرانيان پرآوازه شدهاند. اين ترانه در روزهايى سروده شد که ايران در جريان جنگ جهان دوم در اشغال نيروهاى بيگانه بود و روح الله خالقى(1285-1344) در فضايى حماسى و در آواز دشتى روى اين شعر آهنگ ساخت. گفته ميشود که وى ملودى پايهى کار را از برخى نغمههاى موسيقى بختيارى گرفته است.
اى ايران اى ايران اى مرز پر گهر اى خاکت سرچشمه هنر دور از تو انديشهى بدان پاينده مانى تو جاودان اى دشمن ار تو سنگ خارهاى من آهنم جان من فداى خاک پاک ميهنم مهر تو چون شد پيشهام دور از تو نيست انديشهام در راه تو کى ارزشى دارد اين جان ما پاينده باد خاک ايران ما سنگ کوهت دُرّ و گوهر است خاک دشتت بهتر از زر است مهرت از دل کى برون کنم بر گو بي مهر تو چون کنم تا گردش جهان و دور آسمان بپاست نور ايزدى هميشه رهنماى ما است مهر تو چون شد پيشهام دور از تو نيست انديشهام در راه تو کى ارزشى دارد اين جان ما پاينده باد خاک ايران ما اى ايران اى خرم بهشت من روشن از تو سرنوشت من گر آتش بارد به پيکرم جز مهرت بر دل نپرورم از آب و خاک و مهر تو سرشته شد گلم مهر اگر برون رود تهى شود دلم مهر تو چون شد پيشهام دور از تو نيست انديشهام در راه تو کى ارزشى دارد اين جان ما پاينده باد خاک ايران ما |